|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Yeti
JagersOmslag: Yeti Jagers verhaalt van kleurrijke onderzoekers die er van overtuigd zijn dat er in Centraal-Azië nog steeds een Wilde Mens leeft. De auteur stuit op geruchten over een levende Wilde Mens en zoekt naar ooggetuigen. Hij spreekt herders en boeren die hun vee tegen de Yeti beschermen en ontmoet onverzettelijke onderzoekers, die zich als aap verkleden om de Wilde Mens van dichtbij te kunnen bestuderen. Ook laat hij het DNA van twee mysterieuse haren onderzoeken en legt hij recente schedelvondsten voor aan een vooraanstaande paleontoloog en forensisch anatonoom. Halbertsma raadpleegt geheime rapporten van het sovjetonderzoek naar de Verschrikkelijke Sneeuwman en laat zien dat de Yeti in Kuifje in Tibet gebaseerd is op de schetsen van een engelse Yeti jager.
Yeti Jagers is een excursie in de crypotozoölogie van Centraal Azië; een zoektocht naar de drijfveren van pioniers die verguisd zijn door de gevestigde biologie - en naar het mythische wezen zelf.
Tjalling Halbertsma (1969) werkte in Ulaanbaatar als adviseur van de premier en president van Mongolië. Eerder schreef hij De verloren lotuskruisen (Gottmer 2002), Steppeland (Hollandia 2003), dat ook in het Engels, het Tsjechisch en het Chinees zal verschijnen, en Sprong naar het Westen (Hollandia 2005). Zijn reisverhalen en foto’s werden onder andere gepubliceerd in de South China Morning Post, Asian Art en het dagblad Trouw.
Sprong
naar het WestenOmslag: In het westen van China, achter de Poort van Yumen, beginnen de eindeloze
Taklamakan- en Gobi-woestijn. Ergens in het woestijnzand liggen de sporen
van Rabban Sauma, tegenligger van Marco Polo en de Chinese ontdekker van Europa.
Dat Europa is 'ontdekt' door een Chinese reiziger klinkt in Europese oren
bijna als een leugen. Toch is het wel degelijk zo gegaan. Maar anders dan
Polo's Wonderen van de Oriënt is het 725 jaar oude reisverslag van Sauma
niet omstreden. Geleerden zijn het erover eens dat de reis van de 'Chinese
ontdekker van Europa' echt heeft plaatsgehad, op het moment dat Polo zich
in Azië bevond.
Tjalling Halbertsma heeft het eeuwenoude reisverslag, dat bewaard wordt in
de kluizen van het British Museum in Londen, nieuw licht geschonken. In dit
boek volgt hij het woestijnspoor van de man die op weg was naar het Beloofde
Land, maar in Europa belandde. Als een moderne pelgrim reist hij vanuit Peking
met een geleende Chinese auto naar het 7000 kilometer verderop gelegen Kashgar,
in het uiterste westen van China, op zoek naar sporen van Sauma en diens reisgenoot.
Niet alleen beschrijft hij tijdens die reis de flarden van een vergeeld verleden,
maar ook schildert hij indringend de soms stormachtige veranderingen die zich
in het reusachtige achterland van China voltrekken – of juist de afwezigheid
daarvan…
Halbertsma doorkruist moederziel alleen in zijn regelmatig haperende Beijing-jeep
een bijkans vergeten regio. Hij houdt stil bij grafrovers in Mongolië,
bij een mausoleum voor Genghis Khan, bij een Chinese legerpost op de grens
naar Oeigoers China, bij de mogelijke nabestaanden van Romeinse krijgsgevangenen,
bij een oliestad midden in de Taklamakan-woestijn, en op veel andere onverwachte
locaties.
Sprong naar het Westen is meer dan een reisverhaal. Het is het verslag van
een historische ontdekkingsreis door een welhaast vergeten wereld en het verhaal
van de noodlottige confrontatie tussen China’s meesters en minderheden.
Tjalling Halbertsma (1969) werkt sinds 1999 als adviseur van de premier en president van Mongolië. Eerder schreef hij De verloren lotuskruisen (Gottmer 2002) en Steppeland (Hollandia 2003), dat ook in het Engels, het Tsjechisch en het Chinees zal verschijnen. Zijn reisverhalen en foto’s werden onder andere gepubliceerd in de South China Morning Post, Asian Art en het dagblad Trouw.
Steppeland Omslag: In het hart van Azië ligt een rijk dat ooit een derde van
de wereld veroverde: Mongolië. Weinig landen spreken zo tot de verbeelding,
en weinig landen waren bovendien gedurende lange tijd zo afgesloten van
de buitenwereld. Na de fluwelen revolutie van 1990 gingen de grenzen echter
wijd open. Mongolië is nog altijd een zee van land, waar herders in
vilten tenten wonen en ruiters jagen met op hun arm een adelaar.
De auteur doorkruiste het land per jeep, te paard en op een rendier. In
dit boek vertelt hij van zijn onwaarschijnlijke ontmoetingen met avonturiers,
zendelingen, hoogwaardigheids-bekleders en andere kleurrijke persoonlijkheden
zoals een boeddhistische monnik die aan de grens van Siberië naar goud
zoekt, de astronaut generaal Kosmos, én een Dickens-vertaler die
in 2000 tot premier van Mongolië werd gekozen.
Tjalling Halbertsma (1969) studeerde rechten en antropologie. Hij is onder meer werkzaam als adviseur van de minister-president van Mongolië en schrijft regelmatig over ontmoetingen tussen Oost en West voor NRC Handelsblad, Trouw, The South China Morning Post en het tijdschrift Asian Art. Eerder verscheen van zijn hand De verloren lotuskruisen (2002).
Mongolie:
KIT LandenreeksAanbevelingstekst Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT): Mongolië bezit een roemruchte geschiedenis, een ongerepte natuur en een jonge democratie. Met meer kranten, politieke partijen en niet-gouvernementele organisaties (NGO’s) per hoofd van de bevolking dan welk ander Aziatisch land ook, heeft het in korte tijd een van de meest vrije samenlevingen in dit werelddeel weten op te bouwen. Deze nieuwe vrijheden staan in schril contrast met het recente verleden van het land, toen de communistische partij vrijwel ieder aspect van het leven domineerde.
Mongolië is een groot land met een kleine bevolking. De helft van hen zijn nomaden die op de eindeloze steppes wonen, waar zij zijn overgeleverd aan een van de meest extreme klimaten op aarde. Steeds meer nomaden slaan ondertussen hun ger-tenten op in de hoofdstad Ulaanbaatar. De steppe van Mongolië wordt steeds leger.
In Landenreeks Mongolië beschrijft Tjalling Halbertsma in 74 pagina’s
de geschiedenis, politiek, samenleving, economie, cultuur, natuur en milieu
van Mongolië.
Tjalling Halbertsma studeerde rechten en antropologie en woont sinds 1994 in Azië. Sinds 1999 is hij werkzaam als adviseur van de premier en de latere president van Mongolië. Hij is auteur van verschillende boeken over Mongolië en China, waaronder Sprong naar het Westen (2005), Steppeland (2003) en De verloren lotuskruisen (2002). Daarnaast bericht hij regelmatig over China en Mongolië in diverse internationale media.
De
verloren lotuskruisenCatalogus: De verloren Lotuskruisen is het verslag van een reis
door China’’s religieuze landschap. In het jaar 635 trokken
vanuit het westen de eerste christenen het Chinese rijk binnen. Zij vertaalden
hun heilige teksten in beelden en motieven die regelrecht uit het daoïsme
en het Chinese boeddhisme kwamen: Jezus werd Ye Su, Maria Mo Yan en de evangeliën
werden de Jezus-sutra’s. De Jezus-sutra’s geven niet alleen
inzicht in het Chinese christendom, maar verrijken ook onze kennis van het
vroege christendom, aangezien de originele teksten verloren zijn gegaan.
Chinese christenen vervaardigden stenen kruisen die door draken gedragen
werden of opstegen uit lotusbloemen. Hun heiligen werden afgebeeld als bodhisattva’s,
behangen met kruisen. De Kerk van het Oosten was het hart van klassiek China
binnengedrongen en andersom.
Halbertsma beschrijft het China dat de eerste christenen aantroffen: een
wereld van sjamanen, boeddhisten, daoïsten en volgelingen van Confucius.
Vervolgens vertelt hij hoe het christendom een plek verwierf in het religieuze
landschap en hoe het uiteindelijk weer verloren ging. De verloren Lotuskruisen
is derhalve het verhaal van de zoektocht naar de graven, steden en kerken
van de vroege christenen in China.
Tjalling Halbertsma (1969) studeerde rechten en antropologie. Hij is onder meer werkzaam als adviseur van de minister-president van Mongolië en schrijft regelmatig over ontmoetingen tussen Oost en West voor NRC Handelsblad, Trouw, The South China Morning Post en het tijdschrift Asian Art.
De verloren lotuskruisen is uitverkocht in de reguliere boekhandel
euro 10,- per stuk (exclusief porto kosten)
Hylke
HalbertsmaBij de eerste druk: Hylke Halbertsma werd in 1895 in Sneek geboren. In 1913 maakte hij dit boekje voor de kinderen van zijn zuster Kia, die hem in Harlingen in het geheim pianoles gaf. Voor zover bekend is dit het enige boekje dat hij ooit maakte.
Bij deze eerste druk is het boekje zo min mogelijk veranderd. Alleen wat
vlekken en vegen op het omslag zijn digitaal verwijderd. De tekeningen en
teksten in het binnenwerk, inclusief de ouderdomvlekjes en beschadigingen,
werden echter gelaten zoals ze na ruim negentig jaar zijn.
The publication documents sacred sites in Mongolia mentioned or described in classic Mongolian texts such as sutra’s or other religious documentation. Many of these texts are single copies and have been included in an appendix to secure preservation for future study and use. Published by four groups active in Mongolia and written by Mongolian scholar O. Sukhbaatar, the book was produced for the occasion of the visit of the President of the World Bank to Mongolia in 2001.
Mongolian and Tibetan language with English contributions by World Bank President J. Wolfensohn, Mongolian Prime Minister HE Enkhbayar, ARC Secretary General M. Palmer and an introduction by T. Halbertsma.
The book lists and traces the origin of Mongolian place names. The first in a series on sacred sites Legends of the Land was written by scholar O.Sukhbaatar and produced by three groups actively engaged with environmental issues in Mongolia. See also Sacred sites of Mongolia.
Mongolian language.